Peki ya herkesin sevemediği, göremediği ve hiç bilmediği o güzellikleri en içinde saklarken kaç kişi "gerçek seni" keşfedildi? Kaç kişi seni "sen" olduğun için kabullendi ve sevebildi?
Eş, dost, akraba... Bazıları herkes gibi olmayı meziyet sandı. Sevilmek, sayılmak ve kabul görülmek için yanlışı anladı, rolünü yanlış oynadı. Oysa kimse rastgele iyi olamazdı, erdem bilinçli bir seçimdi. Ve iyilik doğuştan değil, iradeyle ve niyetle kazanılırdı. İnce bir çizgiydi insan olmak, çoğumuz bunu aştı... Ama bayım! Ben farklı olmanın bedelini ödemekten yanayım. İşte bu yüzden biraz aykırıyım. Çünkü benim için herkesin eğriye eğri demesi 'doğru' yapmıyor. Güzele herkesin güzel dediğinde de güzel gelmediği gibi...
Yani diyorum ki siz neye alıştıysanız, ben ondan sıkıldım. Siz hayatı ezberlediniz, ben sorgulamayı seçtim. Siz sevmeyi unuttunuz, ben hâlâ kırıldığım yerden sevmeye devam ettim. Siz sessizliği korkaklık sandınız, ben bazen susmanın en büyük haykırış olduğunu öğrendim. Siz dünyayı sahip olduklarınızla ölçtünüz, ben sahip olduklarımın kıymetinde tarttım hayatı. Siz yaşadığınızı sanırken acıları, ben hissetmenin ne kadar büyük bir nimet olduğunu fark ettim. Ben aykırıyım bayım, çünkü kirlenmiş bir çağda hala tertemiz kalmaya çalışıyorum. Siz herkesin geçtiği yollardan yürüdünüz, ben içimin sokaklarında kaybolup kendimi buldum. Siz bakarken görmediniz, ben görürken yandım.
Ve şimdi, siz düzenin içinde huzurlu bir tutsaklık yaşarken, ben karmaşanın içinde özgür bir yalnızlık sürüyorum. İşte aramızdaki fark bu bayım; siz uyumlu bir gölge gibi dururken, ben kendi ışığını arayan bir aykırıyım..
M.Deren
26.10.2025 - Ankara
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder