DEĞİŞME/YEN SEN

Biri bir yanlış yaptığında ya yanlış yaptığından habersizdir sonrasında yanlış yaptığını bilir ve af diler. Ya bilerek ve isteyerek yapmıştır. Ya da yaptığı şeyin yanlış olmadığını düşünür. İlk üç durumu anlayabilirsiniz ama yaptığı şeyin yanlış olmadığını düşünüyorsa bunu anlamak, anlamlandırmak epeyce güçtür. Bazı şeyleri anlamak güç olduğu gibi, olana karşı anlayışlı olmakta da güçtür.  

Neden mi? İsterler ki o hiç anlayışlı olmasın ama etrafındaki herkes onu anlasın. O ağzına geleni saysın ama etrafındakiler sussun. O kaba davransın ama etrafındakilerden nezaket beklesin. Tamam… İnsanın özensiz yanları olabilir ama bütünüyle özensiz bir kişiliği de kimse kabul edemez. Buna rağmen sağında solunda zoraki duran insancıklar var diyorsan eğer yarın ilk fırsatta seni kendinle baş başa bırakacaklar da onlar.

İnsanı bu yorar. Böyle insanlar... Yoksa omuzunda dünyanın yükü olsun bir insanın yükü kadar ağır hissetmezsin. İnsan insana sığınaktır, insan insana dayanaktır, insan insana şifadır. Sen hep birilerinden beklersen, sanki sorumluluğu ve göreviymiş gibi davranırsan. Bir gün yorgun bir sesle şöyle bir cümle duyarsın. 

KİMSE İYİ NİYETİNİ KULLANDIRACAK KADAR CÖMERT, DEĞİŞTİREMEYECEĞİ ŞEYLER İÇİN ZAMAN HARCAYACAK KADAR SABIRLI DEĞİL...

M.Deren - Ankara