Bir Yarım Eldiven

 

ardımıza bakmadan yürümüşüz yolları...

kime yetiştik, neyden kaçtık?

nerede kaldık da,

o kaldığımız yerden tutunmayı başaramadık acaba?

yere düşen bir çift eldivenin yarımlığı gibiydi,

yalnızlığımızdaki eğreti bu hayat.

mesafesi bilinir, uzaktan görünür bir yanılsamaydı belki de!

gönenip içimizdeki yarımlığı, 

gücenik adımlarımızla geride bıraktığımız...

bir belirsizliği alıp avuçlarıma,

ardımdan koşan o küçük çocuğun,

yetişme umudundan tutuyorum.

elimdeki değil, solumdaki boşluğa inattan bu dönüşüm

ve bazen, bazenlerin sanıldığından daha çok oluşuna.

o aykırı duruşum, kalabalık susuşum

geriye bakmadan ileriye gidilmeyeceğini unutuşum

M.Deren - 22.02.2025 - Ankara

Geri Dön

Biliyorum gidilen yollardan dönülmez bir daha

Sen yine de

Düşlediğimiz baharlara geri dön

Yıllarca uzakta kaldı şarkımız

Ve ne çok şey kaldı geride

Giden yıllara bıraktığımız

Sen yine de

Beraber sabahladığımız o limana geri dön

Mevsimler, yağmurlara karıştı 

Kardı, kıştı, yolları sel basmıştı.

Geçen onca zamana rağmen

Hafızam seni unutmamıştı

Sen yine de

Hatırladığımız o son güne geri dön

Sensiz geçen günler sensizliğe hep bir ağıttı

Biliyorum yıllar gelip geçti

O günden sonra binlerce güneş battı

Sen giderken mevsim hazandı

Sen yine de

Kış geçti bahara geri dön

Hasan Karataş

ZAMANA BENZEDİK

Mutluluğun geniş kapılarında

Hayatın sürgüleri var.

(Daracık ömrümüzde geniş sıkıntılar)

Usul gülüşlerimizde hüzün lekeleri

Küçük ayrıntılara yönelik nicedir.

(İçedönük duygulu karamsar)

İki yüzümüz vardı iki güzelliğimiz

Umut ve sevgi, kırmadan aynaları

(Alın kırışığımızda aynı suçun izi var)

Yalnızlık biricik benzerliğimiz oldu

Payımıza düşen o yanlış ilişkilerden.

(Herkese acısı kadar)

Ne konuşmalarımızda tat kaldı

Ne susmalarımızda bir hikmet

(Hep aynı boşluğa açıldı dar kapılar)

Olur olmaz şeylerden alınır kırar olduk

Zamana benzedik iyice, çekilmesi zor.

(Aynaların ardında aynı kirin pası var)

Şükrü ERBAŞ - 1986