Eylüldü işte…
Bu ayda hüzün kokardı buralar.
En sevdiğim şarkıyı söylerdi rüzgâr.
Eylüldü işte…
Ve böyle günlerde,
En çok da sen vururdun aklımın kıyısına.
Kuşlar bile huzurla göçerdi yarınıma.
Dökülürdü ömrümden birkaç yaprak,
Başlayınca sensizlik akşamları pencereme vurarak,
Toprağa karışırdı kokun saçlarımı ıslatarak.
Mevsimi olurdun ömrümün habersizce,
Bahar olmasa da çiçek açardı umutlarım gizlice.
Sen bilmezdim!
Şiiri başka baharı başka severdim.
Ta ki senin yağmurunda ıslandığım güne kadar.
Sahi sana hiç mi söylemedim..!
Ben eylülü, sırf seni sevdiğim için sevdim.
M.Deren
02.09.2020/K.Maraş
