Konuştukça anlamsızlaşan, yazıldıkça azalan sözler saklıyorum
Taşırıyorum şiirleri, dökülüyorum harf harf içime
Yorgunluğun ayak izinde, anlamsız ve değersiz bir bekleyişim
Sessiz sedasız gidişlerin, arda kalan sitemiyim
Kalabalığım biraz, yalnızlıklar kadar...
Eksik cümleyim, yarım bir şarkı, tamamlanmamış o şiirim ben.
Sinan gibiyim, bir bana saklı duygularım ve suslarımla...
Zarifoğlu gibi kendi sesini arayan, arayıp da bulamayanım,
Hayyam'ım, hayata karşı ince ve alaycı!
Süreya gibi en inceden, taşıyorum kelimeleri bıçak gibi dilimde.
Karakoç'um biraz da..?
Ruhumdan dilime, aminlerle ekiyorum kelimeleri toprağa yine.
Ve süzüyorum sözümü sessizlikten,
İbadet kadar içten, dua gibi derinden.
Bir şey var bugünlerimi eksilten,
Bir şey var eksildikçe büyüten...
M.Deren
22.10.2025 - Ankara
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder