Sonbahar benden değil, senden alacaklı hep
Söyledim ona beni sende bulacak,
Ve bir gün seni benden alacak...
Ne kadar severse o kadar sevilmezmiş insan.
Hangi şairdi o, "sevdiğin kadar sevilirsin" diyen.
Bir beni mi kandırdı, yoksa yalancı mıydı tüm şairler...
Uslanmaz çocuğum sanki laf anlamaz.
Her günüm bir oyun, her oyun son/um.
Ebeyken sobelemiş beni kader,
Kader sen varken güzel, yokken neye değer.
Bir de susmalar var hep sana kalan.
Evet; susmalar diyorum kolay olan,
Konuşmak kadar yormuyorlar.
Aynı gitmeler gibi susmalar.
Çünkü gitmek yormaz, kalmak kadar...
"Gitme" dedim de bir susa emanet edipte nasıl da gittin.
Unutuldum...
Ve bir o kadar da yoruldum.
Olsun ben her şeye rağmen yarınlarımdan umutlu, geçmişe unutluyum.
Ve artık bil istedim.
Şimdi söyleyeceğim...
"Git" dedin, gittim,
"Bit" dedim, bittin; Seni sana emanet ettim..."
M.Deren
19 Eylül 2013, 11:47 Kırıkkale
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder